چه خوبند آنها که خود را اسیر و درگیر میکنند که روحی را آزاد سازند و خود روحشان همیشه آزاد می ماند. آنها همان روح های آزادند، پیامبران زنده بشر، که خود دیگری را به او باز میگردانند و آشنا می کنند و در دل ها جوانه می کارند و بارانش میدهند،

در زندگی آنچه دوست داشته ام جز این نبوده است و آنچه بهره گرفته ام جز این نبوده است ، آنها معبودهای من بوده اند همان که حکمت را در زندگی، ندای بودن و هستنم دادند همچون موسیقی وزیده شدند وهمچون صائقه بیدار کننده و ثمر بخش بودند و سپس عروج نمودند. !